خشنوثره مزداهه اهورهه

درود به هم کیشان و هم میهنانم

پیش کش به فره وشی روان پاک وخشور آریایمان اشو زرتشت مهر اسپنتمان

شما ای بزرگ شرقی ، سرور تموم هستی

با نوازش کلامت توی قلب من نشستی

تا بلند می شم می شینم ، نام زرتشت رو زبونم

مهرتون خون تو رگهام ، مهرتون بسته به جونم

صبحا با نام بزرگت ، روزی از خدا می گیرم

شب به این امید می خوابم که شماروخواب ببینم

وقتی از زندگی خستم ، گاتای شما نجات

تو وجود ناامیدم رد پاهای صدات

ای بزرگ خوب شرقی ، ناجی قلبای خسته

ای بزرگترین رویا ، ای کلید در بسته

من به این زنده می مونم که ترانتو بخونم

با شما فخر زمینم ، آره زرتشتی می مونم

روز خور به دی3746 زرتشتی برابر با سال روز در گذشت اشو زرتشت

خشنوثره اهوره مزدا

خواستار ستایش هوم وپراهوم ام؛ خشنودی فره وشی زرتشت سپتمان اشون آن نامبردار برازنده ی ستایش و سزاوار نیایش را

دوستان همراه درود

دنیای ما دنیای عجیبی هست یک روز غم یک روز شادی برای دینی جشن برای دین دیگر سوگ

با دوبخش بازم کاملن متفاوت در پیشگاه شما هستم

1)

زاد روز چشم گشایی حضرت مسیح ناصری را به تمام هم میهنان ارمنی و مسیحان خارج از میهنم شاد باش می گویم . امید دارم که در پناه رهنمود های این پیامبر بزرگ ایزدی پیروانش به راستی بپیوندند

2)

الف)زرتشت به اهورا پیوست

یک رود به همپرسی دریا رفته است 

  آزاد و سبکبال به فردا رفته است 

 ارزنده ترین روان هر ایرانی 

 زرتشت به دیدار اهورا رفته است

سرما بود

رفتی

تنها آتشبان این سرزمینی

پیامبر مان اشو سپیتمان زرتشت سال 3669 پیش در روز خیر (خور)از ماه دی در سن77سالگی هنگامی که شاه گشتاسپ کیانی وفرزندش اسفندیار از پایتخت خود دور بودند؛ ارجاسب تورانی دشمن بزرگ ایران وکیش اهورایی زرتشتی ،توربراتور سپهبد خونخوار خود را با لشگریان بسیار برای کینه جویی به ایران فرستاد. توربراتور یا شتاب خود را به دروازه های بلخ رسانید و ایرانیان را غافلگیر کرد .ایرانیان اگر چه در درون برج و بارو های شهر با سر سختی بسیار برای نگهداری پایتخت کوشیدند و با دشمن نیرومند پیکار کردند ولی چون پادشاه و سپهسالار ایران اسفندیار هیچ کدام سپاهیان را رهبری نمی کردند سرانجام سستی و گرسنگی وناتوانی ایرانیان محاصره شده را از پای در آورد.تورانیان باروهای شهر را شکستند وبه درون ریختند وهرکه را دیدند از دم شمشیر گذراندند. در این میان اشو سپیتمان زرتشت وخشور بزرگ آریان ها که با شاه لهراسب و هشتاد تن از موبدان برای نیایش به پرستشگاه بزرگ شهر رفته بودند به زخم شمشیر توربراتور از پای در امدند و جان به جان افرین اهورا مزدا دادند

استاد امش اوروان فردوسی بزرگ در این مورد می فرمایند

وزان پس به بلخ اندر آمد سپاه

جهان شد ز تاراج و کشتن تباه

نهادند سر سوی آتشکده

 بدان کاخ وایوان زر آزده

همه زند و وستا بر افروختند

 بسی کاخ و ایوان همی سوختند

بدان هیربد بود و هشتاد مرد

 زبانشان ز یزدان پر از یاد کرد

زخونشان بمرد آتش زردهشت

 ندانم چرا هیر بد را بکشت

اگر چه اشو زردشت از جهان رفتند و از دیده ها پنهان شدند اما روان پاکشان همراه با اندرز و آموزش های جاودانه هاشان در روان و اندیشه و کردارو گفتار مان پیوند جاودانه خورده است به طوری که پس از 3776 از زاد روز ایشان هنور نام بلندشان بر تارو پود ما وفروغ مهرشان در دل های ماست

زمین لرزید

خدا

با چشمان خیس بیدار شد